Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΑΝΟΙΓΕΙ ΝΕΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΟ ΜΑΣ

Οι βαριές συνέπειες της πεντάχρονης νεοδημοκρατικής διακυβέρνησης, αλλά και της μακράς οικονομικής ύφεσης και της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, που επέβαλε σε όλους τους λαούς η κατάρρευση διεθνώς της «φούσκας» του αμερικάνικου χρηματιστηριακού καπιταλισμού, διαμορφώνουν στην πατρίδα μας σκηνικό έκτακτης ανάγκης για τη σωτηρία της. Η Ελλάδα βουλιάζει σε όλους τους τομείς. Η κυβέρνηση της Ν.Δ., υλοποιώντας με ταξική νεοφιλελεύθερη συνέπεια προνομιακή εύνοια προς τους λίγους, το κεφάλαιο και τους ισχυρούς, απαξίωσε και λήστεψε τις κοινωνικές δυνάμεις της εργασίας. Επέβαλε βίαιη ανακατανομή του πλούτου από κάτω προς τα πάνω, με διαρκή μείωση των εισοδημάτων των εργαζομένων, με υποβάθμιση των δημόσιων κοινωνικών αγαθών, καθώς και με ανασφάλεια και αβεβαιότητα. Ευνόησε απροκάλυπτα το μεγάλο κεφάλαιο και τα ισχυρά οικονομικά συμφέροντα, παραδίδοντας τη λειτουργία των αγορών σε συγκεκριμένα ολιγοπώλια, ενώ με συνεχείς επιδρομές άμεσης και έμμεσης φορολογίας διέλυσε τα λαϊκά εισοδήματα.

ΠΕΙΣΤΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΕΞΟΔΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

Ένα κράτος υπό διάλυση, μια οικονομία υπό κατεδάφιση και μια κοινωνία σε απόγνωση και απελπισία είναι το ιστορικό αποτύπωμα που αφήνει η κυβέρνηση Καραμανλή. Για αυτό όλο και περισσότεροι πολίτες συνειδητοποιούν ότι η πολιτική αλλαγή αποτελεί την πρώτη βασική προϋπόθεση για την έξοδο της χώρας και του λαού μας από το σημερινό δυσώδες τέλμα.

Τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών δείχνουν: μια καθαρή ήττα της Ν.Δ., που έτσι δείχνει ότι έχει ωριμάσει για «αναχώρηση». Μια εξίσου καθαρή νίκη ΠΑΣΟΚ, που δείχνει ότι έρχεται πλέον η νέα κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, διευρύνοντας τις επόμενες εβδομάδες και μήνες σταθερά τη λαϊκή της βάση και για να εκφράσει την ελπίδα, τη σωτηρία και την απαλλαγή για τους Έλληνες. Δείχνουν επίσης ήττα του Συνασπισμού-ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και μια πολιτική σταθεροποίηση για ΚΚΕ και ΛΑΟΣ, ενώ αναδεικνύουν και ένα νέο κόμμα Οικολόγων-Πράσινων με προοπτική.

Για να αλλάξουμε, όμως, σελίδα και να κάνουμε πράξη μια άλλη εναλλακτική πορεία δημοκρατικής, οικονομικής και κοινωνικής, πολιτισμικής και περιβαλλοντικής ανάπτυξης για τη χώρα μας, χρειαζόμαστε μια ολοκληρωμένη εθνική στρατηγική, με εθνικό σχέδιο δράσης και πρωτοβουλιών για την Ελλάδα και τον Ελληνισμό για τα επόμενα χρόνια.

Επομένως, πρώτη προτεραιότητα για το ΠΑΣΟΚ και τις άλλες προοδευτικές πολιτικές δυνάμεις είναι η συγκρότηση τώρα ενός πειστικού σχεδίου για την έξοδο της χώρας από την πολύπλευρη κρίση.

Γίνεται συνείδηση πλέον, ότι το ζητούμενο δεν είναι απλά μια καλύτερη ή μια άλλου τύπου διαχείριση. Δεν υπάρχουν περιθώρια για διαχειριστικές προσεγγίσεις και πρακτικές. Χρειαζόμαστε ριζικές ανατροπές, ρήξεις, τομές και αλλαγές στους δημοκρατικούς θεσμούς, στις δημόσιες και ιδιωτικές δομές παραγωγής, υπηρεσιών, κοινωνικής, οικονομικής και περιβαλλοντικής λειτουργίας και δημόσιας ασφάλειας. Στο πλαίσιο του νέου συλλογικού οράματος και μιας συμφωνημένης νέας εθνικής στρατηγικής, που θα συγκροτηθεί μέσα από έναν ευρύτατο ανοιχτό δημοκρατικό διάλογο με το λαό και τις κοινωνικές δυνάμεις, ώστε να εξασφαλίσει την μέγιστη αποδοχή και στήριξη από μια νέα λαϊκή και κοινωνική πλειοψηφία.

ΕΘΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕ ΔΕΣΜΕΥΤΙΚΕΣ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΕΣ

Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, απέναντι στις διευρυνόμενες σταθερά κοινωνικές και γεωγραφικές ανισότητες, τη «φτωχοποίηση» και περιθωριοποίηση όλο και μεγαλύτερου αριθμού Ελλήνων πολιτών, την ανασφάλεια, την απελπισία και την απογοήτευση, είναι απαραίτητη η συγκρότηση ενός ισχυρού μετώπου του κόσμου της εργασίας και όλων των κοινωνικών δυνάμεων που πλήττονται από τις συνέπειες του παγκοσμιοποιημένου νεοφιλελεύθερου «καπιταλισμού-καζίνο», που με υπερκερδοσκοπικά τζογαρίσματα στις διεθνείς χρηματιστηριακές αγορές οδήγησε στις τραπεζικές «φούσκες» και στη χρεοκοπία τραπεζών, επιχειρήσεων, αλλά και εθνικών οικονομιών. Βιομηχανικοί εργάτες, υπάλληλοι του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, μικρομεσαίοι, αγρότες, νέοι, άνεργοι, αλλά και η πλειοψηφία της λεγόμενης «μεσαίας τάξης», αποτελούν την ευρύτατη βάση μιας νέας κοινωνικής πλειοψηφίας, που αναζητεί άμεση και ριζική λύση στο σημερινό αδιέξοδο.

Α. Η κοινή, αναπτυξιακή και κοινωνικά δίκαιη πορεία αποτελεί ώριμο αίτημα των πολιτών, αλλά και επιταγή των καιρών. Η πορεία αυτή απαιτεί διεύρυνση της δημοκρατίας και κατοχύρωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μαζί με εθνικό σχέδιο,  δεσμευτικές προτεραιότητες και δράσεις, ορατά αποτελέσματα καθώς και πλήρη δημοκρατικό-κοινωνικό έλεγχο. Προϋποθέτει νέους θεσμούς και νέες δομές που θα λειτουργούν μακριά από κάθε λογής σκοπιμότητες, με πλήρη δημοκρατία και διαφάνεια, με ισολογισμούς, με ετήσιους απολογισμούς, καθώς και κοινωνικό έλεγχο.

Η πρόταση για μια Εθνική Κοινωνική Συμφωνία περιέχει λύσεις και μέτρα άμεσου χαρακτήρα, αλλά και περιγράφει ταυτόχρονα ένα συνεκτικό όραμα για το μέλλον, με δημοκρατία, αλληλεγγύη και συνοχή, αλλά και με έμφαση στην αναγκαιότητα για μια μακροπρόθεσμη και στέρεα αναπτυξιακή πολιτική βιώσιμης,- περιβαλλοντικά και οικονομικά-, ανάπτυξης και κοινωνικής συνοχής, στο πλαίσιο ενός ριζικά ανανεωμένου και διαφορετικού από ό,τι τα τελευταία τριάντα χρόνια κοινωνικοοικονομικού μοντέλου για την πορεία της χώρας την επόμενη εικοσαετία.

Προϋποθέτει τη δημιουργική συμβολή όλων των κοινωνικών και παραγωγικών δυνάμεων της χώρας, διότι καμία πολιτική, κανένα πρόγραμμα, κανένα σχέδιο δεν μπορεί να είναι αποτελεσματικό, χωρίς την αποδοχή, τη συναίνεση και τη στήριξη της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας.

Η νέα πραγματικότητα που δημιούργησε η νεοφιλελεύθερη διακυβέρνηση και η οικονομική κρίση, προβάλλει νέα κοινωνικά ζητούμενα που απαιτούν μέτρα άμεσης και ριζικής παρέμβασης για την ανακούφιση των οικονομικά ασθενέστερων στρωμάτων.

Β. Βασικές προτεραιότητες ενός νέου ανθρωποκεντρικού μοντέλου δημοκρατικής ανάπτυξης είναι η παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας με επίκεντρο την περιφέρεια, η διεύρυνση της παραγωγικής βάσης στον ιδιωτικό, το δημόσιο και τον κοινωνικό τομέα, η εφαρμογή της τεχνολογίας, της καινοτομίας και της ποιότητας, καθώς επίσης της περιβαλλοντικής προστασίας και της ποιότητας ζωής με τη δημιουργία νέων βιώσιμων θέσεων απασχόλησης, η δημοκρατική, με κοινωνική αλληλεγγύη, επανασύσταση του κοινωνικού κράτους, η κατοχύρωση των δημόσιων κοινωνικών αγαθών (Παιδεία-Υγεία-Ασφάλεια),με νέους θεσμούς και δομές λειτουργίας, παραγωγής και ελέγχου,  η επένδυση στη γνώση, η παραγωγική αξιοποίηση της μάχης για καθαρό περιβάλλον ενάντια στους ενεργειακούς ρύπους μέσα από περιβαλλοντικές πολιτικές βιώσιμης ανάπτυξης.

-Χρειαζόμαστε μια θεσμική επανάσταση στη χώρα με επίκεντρο τη ριζική αλλαγή στο κράτος και τη μετεξέλιξή του στο δημοκρατικό θεσμό του Δημόσιου Χώρου. Αυτό σημαίνει υπηρεσίες νέας ποιότητας από τη δημόσια διοίκηση, κοινωνική λογοδοσία, αξιολόγηση και νέο μισθολόγιο προσωπικού.

Χρειαζόμαστε απάντηση στο σημερινό δημοκρατικό έλλειμμα, με διεύρυνση της δημοκρατίας παντού, στην πολιτική, την οικονομία, την κοινωνία. Στην κατεύθυνση αυτή οφείλουμε να θέσουμε τον άνθρωπο-πολίτη στο επίκεντρο της κοινωνικής εξέλιξης, με κατοχύρωση και διεύρυνση των ανθρώπινων και κοινωνικών δικαιωμάτων.

-Χρειαζόμαστε μια νέα εθνική στρατηγική με στόχο την επανάκτηση της χαμένης παρεμβατικότητας της Ελλάδας στα περιφερειακά και διεθνή γεωστρατηγικά δρώμενα. Μετά την πενταετή περίοδο αφασίας, απουσίας και απραξίας της χώρας στα εθνικά θέματα, με την κατευναστική και υποχωρητική πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ, σε συνδυασμό με την αναβάθμιση του ρόλου της Τουρκίας, απαιτείται η Ελλάδα να αναπτύξει και πάλι παρεμβατικό, –ανταγωνιστικό προς την Τουρκία-, ρόλο στα Βαλκάνια και την ευρύτερη γεωπολιτική περιφέρειά μας. Απαιτείται, επίσης, η Ελλάδα να αναδείξει τη στρατηγική γεωπολιτική σημασία της ως πύλη της Ε.Ε. στον ενεργειακό τομέα, αξιοποιώντας την ενεργειακή διπλωματία και διευρύνοντας την παρεμβατικότητά της προς τις χώρες παραγωγούς.